Queer asielzoeker in Ter Apel doet suïcidepoging door gebrek aan bescherming na homofobe doodsbedreigingen met een mes
COA schiet tekort in zorgplicht voor kwetsbare lhbtiq+-asielzoekers
“Ik kan dit niet meer aan. Ik maak een einde aan mijn leven”
Ter Apel – Een queer asielzoeker die bewoner is van één van de lhbtiq+- units in het overvolle AZC Ter Apel heeft een suïcidepoging gedaan na herhaaldelijke homofobe doodsbedreigingen met een mes en ernstige intimidatie. Dit is in korte tijd de vierde noodbrief die aan de Minister van Asiel en Migratie wordt gestuurd vanwege grove schendingen van de zorgplicht ten opzichte van kwetsbare lhbtiq+-asielzoekers.
De situatie van de bewoner, aangeduid als J., is exemplarisch voor de tekortkomingen van het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA). Ondanks meerdere meldingen van homohaat en doodsbedreigingen, werd er geen adequate bescherming geboden. In plaats van de nodige stappen te ondernemen om J. te beschermen, werd hij zelfs gevraagd om foto’s van de dader te maken, terwijl de politie niet werd ingeschakeld. Op vrijdagavond 19 juni 2026 heeft J. uit wanhoop en angst een ernstige suïcidepoging ondernomen. Zijn noodkreet die hij o.a. naar LGBT Asylum Support stuurde, is vrijwel gelijk aan die van de 29 jarige queer asielzoeker Shumar Khame Anderson. Onder vrijwel vergelijkbare omstandigheden overleed Shumar op 20 maart 2026 als tiende queer asielzoeker in zijn opvanglocatie te Schalkhaar. Vlak voordat hij vroeg in de morgen suïcide pleegde, liet hij ingesproken berichten achter bij zijn beste vrienden waarin hij het falen van zorgplicht door het COA aanhaalde.
“Dit is echt meer dan verschrikkelijk, we waren net op tijd.”, geeft Sandro Kortekaas, LGBT Asylum Support aan die direct medebewoners alarmeerde. “Deze groep vraagt asiel aan om hier in Nederland beschermd te worden. We hebben zelf de politie moeten bellen vanwege meerdere doodsbedreigingen op basis van homohaat. Maar waar is hier de zorgplicht van het COA als een queer asielzoeker na een ernstige suïcidepoging, slechts twee slaappillen krijgt om door een voor het COA ‘vrij’ weekend te kunnen komen, zonder een enkele check? Dat is volstrekt onacceptabel!”
De situatie van J. is niet uniek; andere queer asielzoekers in Ter Apel worden eveneens blootgesteld aan trans- en homofobe incidenten. Met een vierde noodbrief heeft de minister van Asiel en Migratie als politiek en bestuurlijk eindverantwoordelijke ter verantwoording geroepen en wijst op een structureel falen binnen het opvangsysteem, waar de rechten en veiligheid van lhbtiq+-personen niet gewaarborgd zijn. De stichting roept de Minister op om de ernst van deze situatie te erkennen en eist onmiddellijke actie door noodzakelijke maatregelen te treffen. Zoals gelijk aan de gemeente Den Haag, samen met gemeentes queer sensitieve opvanglocaties mogelijk te maken om verdere tragedies te voorkomen.
In nood? Bel of chat met 113, er is altijd iemand in de buurt.
