Elk jaar wordt op 4 mei stilgestaan bij het homomonument voor slachtoffers uit de LHBTI+ gemeenschap die vervolgd en ondergedoken waren tijdens de Tweede Wereldoorlog. Elk jaar wordt stilgestaan bij queer asielzoekers uit homofobe landen waar de doodstraf staat om jezelf te kunnen zijn. Getraumatiseerd vluchten ze naar Nederland waar ze op basis hiervan asiel kunnen aanvragen, bescherming die ze nooit eerder ontvingen.
Elk jaar wordt LGBT Asylum Support gevraagd deel te nemen aan de herdenking omdat hiermee de link wordt gelegd dat vrijheid niet vanzelfsprekend is. Dit jaar lopen we mee met een groot bloemstuk waaraan de linten met namen van tien queer asielzoekers die de laatste vijf jaar door suïcide om het leven zijn gekomen in hun opvanglocatie. ‘Verzwegen maar niet vergeten’, refereert aan de overheid maar ook naar hen die we moeten herdenken. Zoals het vorig jaar overleden minderjarige, uit Rusland gevluchte transmeisje Alice. Verwaarloosd, in een azc te Amsterdam bedoeld voor volwassenen, overleed zij door suïcide. Of Shumar, nog maar 29 jaar oud, gevlucht uit Guyana en geliefd door werkelijk iedereen. Hij pleegde suïcide na maanden van pestgedrag door een kamergenoot en onvoldoende bescherming. Zijn afscheidsvideo was een bevestiging van zijn kwetsbaarheid als ook machteloosheid. Maar nog meer een signaal dat dit nooit meer mag gebeuren.
De minister en het COA willen niet reageren op een brief over 931 meldingen van onveiligheid bij queer asielzoekers die LGBT Asylum Support in 2025 stuurden en die slechts ter kennisgeving werd aangenomen. Ook op brandbrief aan de minister-president, ondertekend door vele politieke partijen over tien suïcides en de noodzaak onderzoek te doen naar causale verbanden, wordt genegeerd en daarmee verzwegen. Het COA dreigt nu LGBT Asylum Support te verbannen van alle azc’s in Nederland. We lopen mee in de stille tocht met kwetsbare queer asielzoekers, die ook hier in Nederland slachtoffers zijn van trans- en homofobe geweld. Loop met ons in stilte mee, wees solidair. Maar laat daarna je stem horen dat dit in Nederland niet mag gebeuren. Toen niet, nu niet. Nooit meer.
