Groningen, 9 oktober 2026 – Vandaag, op Paarse Vrijdag, heeft LGBT Asylum Support een indringende brandbrief gestuurd aan de minister van Asiel en Migratie. Terwijl er landelijk aandacht is voor lhbtiq+-inclusie voor minderjarigen, toont de praktijk in de Nederlandse asielketen aan dat de meest kwetsbare groep — minderjarige queer vluchtelingen — systematisch wordt uitgesloten van adequate bescherming. De stichting verzoekt de minister met klem om per direct specifieke, beschermde opvangunits in te richten voor lhbtiq+-alleenstaande minderjarige vreemdelingen (amv’ers). Hiermee legt de stichting een structurele blinde vlek in de Nederlandse opvangwetgeving bloot. Directe aanleiding voor de brief is het op 7 oktober verschenen rapport ‘Amv in een extra kwetsbare situatie binnen de vreemdelingen- en jeugdstrafrechtketen’ van de Inspectie Justitie en Veiligheid (Inspectie JenV). Hoewel dit rapport stelt dat de ‘veilige ontwikkeling’ van minderjarigen voorop moet staan conform het VN-Kinderverdrag (IVRK) en de Europese Opvangrichtlijn, worden minderjarige lhbtiq+’ers niet genoemd in het onderzoek. Terwijl er voor volwassen lhbtiq+-asielzoekers vanwege bewezen onveiligheid aparte lhbtiq+-units bestaan, ontbreekt deze essentiële bescherming voor minderjarigen volledig. Dit leidt in de praktijk tot schokkende misstanden, wat blijkt uit een drietal praktijkvoorbeelden die in de brief worden aangehaald.
De stichting dringt er bij de minister op aan dat het inspectietoezicht wordt uitgebreid en dat instanties zoals het COA en Nidos hun wettelijke zorgplicht nakomen. “We willen een herhaling voorkomen van de situatie rondom de in 2025 overleden, uit Rusland gevluchte 17-jarige Alice, die verwaarloosd in een opvang voor volwassenen stierf. Maar anders dan volwassen lhbtiq+ers kunnen minderjarigen nog steeds geen gebruik maken van speciale lhbtiq+-units en gaan vaak gedwongen terug in de kast. Eén van de aangehaalde situaties, is vrijwel identiek. Waarbij signalen, inclusief drie suïcidepogingen genegeerd worden en zij als 17-jarige transgender asielzoekster, geplaatst tussen volwassenen het advies kreeg: “You’re a man and you live with men”, wat volstrekt onacceptabel is.” aldus Sandro Kortekaas, voorzitter van LGBT Asylum Support.
Een jeugd vol angst en schaamte
H. vluchtte als 15-jarige na een publieke outing en fysiek geweld uit Tanzania. Bij aankomst op Schiphol ontkende hij uit angst en schaamte zijn geaardheid, bij gebrek aan accurate informatie dat dit een officiële asielgrond was en hem bescherming kon bieden. Nidos plaatste hem vervolgens opeenvolgend in islamitische pleeggezinnen van Somalische en Burundese komaf. Binnen deze gezinnen was zijn geaardheid volstrekt onbespreekbaar en vonden zijn maandelijkse voogdijevaluaties zonder enige privacy in de gezamenlijke woonkamer plaats. Dit dwong H. tot een jarenlang, diep sociaal isolement.
Toen hij op zijn 18e in een regulier centrum met voornamelijk Arabische bewoners werd geplaatst, onderdrukte hij zijn gevoelens uit angst nog verder. Ondanks dat de IND-hoorder tijdens zijn latere procedure in vreemdelingendetentie expliciet erkende: ‘U hebt veel verklaard over angst en schaamte’, wees de IND zijn asielaanvraag af omdat zijn verklaringen ‘summier en oppervlakkig’ zouden zijn. De rechter ging hierin mee; de asieladvocaat heeft inmiddels hoger beroep ingesteld. Door gebrekkige informatievoorziening aan de grens en het ontbreken van queersensitieve begeleiding in de minderjarigenopvang, heeft het Nederlandse asielsysteem de onderdrukking en het trauma van H. niet gestopt, maar juist verlengd. LGBT Asylum Support heeft de minister met spoed verzocht om de onmiddellijke inrichting van specifieke, veilige amv-units voor lhbtiq+-minderjarigen om verdere escalatie binnen de opvanglocaties te voorkomen
